Strona główna
Artykuły
Biuletyn "Głoście Ewangelię"
Dom Formacji Misyjnej
Historia
Informacja
Kronika misyjna
Misjonarze diecezjalni
Misjonarze zakonni i świeccy
Misjonarze męczennicy
Księża tarnowscy na Wschodzie
Animacja i formacja misyjna
Szpital w Bagandou
Kleryckie Ognisko Misyjne
Kolędnicy misyjni
Wspomnienie o ks. Janie Czubie
Ofiarność i pomoc dla misji
Mungo Maboko



35 lat obecności księży tarnowskich na misjach (3)

Kościół posyłający z posłanymi – współpraca misyjna

Deklaracja IV Synodu Diecezji Tarnowskiej, że „Kościół Tarnowski pragnie być wiernym obrazem Kościoła powszechnego, który ze swej natury jest misyjny, przez (…), wysyłanie misjonarzy i współpracę z nimi”, stała się zasadą realizowaną przez 35 lat w praktycznym życiu Kościoła tej diecezji.

Posłani w ciągu 35 lat

W ciągu 30 lat (a właściwie od roku 1961) z diecezji tarnowskiej, do pracy zwanej popularnie „misyjną”, zostało posłanych 111 prezbiterów i 14 osób świeckich. Pośród nich 49 księży i 12 świeckich do Afryki, 56 księzy i 2 osoby świeckie do Ameryki Południowej, oraz 7 księży do Azji.

Obecnie (listopad 2008) na kontynencie afrykańskim pracuje 14 księży (Czad – 1, Rep. Konga – 4, Rep. Środkowoafrykańska – 9,) i 3 osoby świeckie (Kamerun, Rep. Środkowoafrykańska i Togo), w Ameryce Łacińskiej 32 (Argentyna – 3, Peru – 12, Boliwia – 5, Brazylia – 7, Ekwador – 5), w Azji 3 (Kazachstan). Stanowią oni prawie 16 % fideidonistów polskich.

W Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie przygotowuje się trzech księży do pracy w Ameryce Łacińskiej, a we Francji dwóch i jedna osoba świecka do pracy w Afryce. 

Współpraca duchowa i materialna w ramach Diecezjalnego Dzieła Misyjnego 

Powołane przez Synod tarnowski Diecezjalne Dzieło Misyjne, jest przedłużeniem ręki biskupa, który jako pasterz, posyłający swoich misjonarzy, troszczy się o duchową i materialną pomoc dla tych jego prezbiterów, którzy stali się darem wiary dla innych Kościołów.

Zaplecze duchowe stanowią modlitwy w czasie comiesięcznych nabożeństw misyjnych, w parafiach, do których celebracji, z polecenia trzech ostatnich biskupów tarnowskich, jest zobowiązany każdy proboszcz i rektor Kościoła. Troska o pomoc duchową dla diecezjalnych misjonarzy wyraża się również w modlitwie grup Diecezjalnego Dzieła Misyjnego, istniejących w różach żywego różańca (na początku roku 2008 było w diecezji 136 parafii, w których róże różańcowe podejmowały tę formę pomocy).

Ofiary materialne zaś, które stanowią fundusz Diecezjalnego Dzieła Misyjnego (DDM), pochodzą przede wszystkim: z nabożeństw misyjnych (w roku 2007 ofiary te wyniosły ponad 464 tys. zł), z tacy uroczystości Objawienia Pańskiego (z tacy w roku 2008 wyniosły ponad 427 tys. zł), która patronuje temu Dziełu, z ofiar składanych przez księży, a przewidzianych przez IV Synod Diecezjalny (w roku 2008 wyniosły ponad 85 tys. zł), z ofiar wspomnianych wyżej grup DDM (w roku 2008 wyniosły ponad 97 tys. zł) i z akcji kolędników misyjnych (zebrane w okresie Bożego Narodzenia 2007 ofiary te przekroczyły 920 tys. zł).

Pomoc diecezji, zwłaszcza dla misjonarzy w Kongu, mimo nie istnienia jeszcze struktur pomocy, była prowadzona od początku lat siedemdziesiątych. Regularne kształty, pomoc ta przybrała w latach dziewięćdziesiątych. Wyraża się ona w subsydiach osobistych dla misjonarzy (od 1 stycznia 2009 r. każdy z nich otrzymuje 100-250 Euro miesięcznie), zakupie biletu samolotowego z okazji urlopu (od 1 stycznia 2009 r.), zapewnieniu pokrycia kosztów nagłej interwencji medycznej i ewakuacji, zakupie samochodów do pracy misyjnej (do końca roku 2007 DDM zakupiło 91 samochodów (w tym 21 do Afryki, 37 do Ameryki Południowej, 3 do Azji i 30 na Ukrainę i Białoruś) oraz dwie barki do Amazonii w Brazylii.) czy w subsydiach urlopowych. Formą pomocy dla ludzi pokrzywdzonych przez los, z którymi mają kontakt misjonarze, jest akcja „Mungo maboko”, o której pisaliśmy już wiele razy na łamach tego biuletynu i o której podajemy informacje na naszych stronach w internecie.

Szczególną formą pomocy dysponuje fundusz, na który składają się ofiary zebrane przez kolędników misyjnych. Misjonarze realizują projekty składane wcześniej do centrali DDM (Projekty diecezjalne realizowane są od 1999 roku. Do Bożego Narodzenia 2007 roku włącznie przyjęto do realizacji prawie 50 projektów diecezjalnych, na łączną sumę około 5 mln zł). Są to dzieła ewangelizacyjno-socjalne, związane, przede wszystkim, z sytuacją dzieci w krajach misyjnych.

Wizyty pasterskie biskupów tarnowskich

Współpraca między Kościołem tarnowskim, a posłanymi przezeń fideidonistami wyraża się również przez odwiedziny biskupów tarnowskich w krajach misyjnych.

Biskup Jerzy Ablewicz odwiedził swoich księży w Kongu-Brazzaville na przełomie 1978 i 1979 roku. Była to jednocześnie forma rewizyty biskupowi George Singha, ordynariuszowi diecezji Owando, gdzie do dzisiejszego dnia pracują księża tarnowscy.

W roku 1994, na przełomie stycznia i lutego, podróż do Afryki podjął bp Józef Życiński. Odwiedził wtedy misjonarzy diecezjalnych w Kongu-Brazzaville i Republice Środkowoafrykańskiej. Dwa lata później, na przełomie lutego i marca, złożył również wizytę księżom głoszącym Ewangelię w czterech krajach Ameryki Południowej. Na przełomie roku 2000-2001 księży w Peru odwiedził bp Wiktor Skworc. W sierpniu 2002 roku przebywał u naszych misjonarzy w Kazachstanie. Zaś na przełomie listopada i grudnia 2004 roku udał się do księży tarnowskich pracujących w Brazylii i Boliwii. Trzecią podróż do Ameryki Łacińskiej, w celu odwiedzin swoich księży w Ekwadorze, bp Wiktor Skworc odbył w listopadzie 2005 roku. Na przełomie września i października Biskup Tarnowski odwiedził naszych misjonarzy w Republice Konga. Okazją do tego była 35. rocznica pracy tarnowskich księży w tym kraju oraz 10. rocznica męczeńskiej śmierci ks. Jana Czuby, który został pochowany na terenie misji w Loulombo. Tu Pasterz tarnowski modlił się nad grobem ks. Jana.

ks. Krzysztof Czermak
Głoście Ewangelię 4(2008), s. 5-7.