Strona główna
Artykuły
Biuletyn "Głoście Ewangelię"
Dom Formacji Misyjnej
Historia
Informacja
Kronika misyjna
Misjonarze diecezjalni
Misjonarze zakonni i świeccy
Misjonarze męczennicy
Księża tarnowscy na Wschodzie
Animacja i formacja misyjna
Szpital w Bagandou
Kleryckie Ognisko Misyjne
Kolędnicy misyjni
Wspomnienie o ks. Janie Czubie
Ofiarność i pomoc dla misji
Mungo Maboko

Ks. Tomasz Kania

 

Ks. Tomasz Kania w swoim kolejnym liście opowiada o historii powstania przedszkola w Gamboma, gdzie jest proboszczem. Ten ośrodek edukacyjny, powstały z ofiar zebranych przez kolędników misyjnych w diecezji tarnowskiej odgrywa swoją niezastąpioną rolę we wzrastaniu małych Kongijczyków.  
Gamboma, 5 września 2010 r. 
Moi Drodzy!
 
Kolejne rocznice, zmiany roku liturgicznego, święta, wakacje uświadamiają nam o tym, że płynie czas i że uczestniczymy w rozwoju świata, w którym żyjemy. Kolejna, bo 8. rocznica mojego pobytu w Gamboma, 25. rocznica pracy sióstr ze Zgromadzenia św. Józefa w Gamboma zapraszają do refleksji nad tym, co było i co jest dzisiaj. Kilka słów, które kieruję dzisiaj do Drogich Czytelników Głoście Ewangelię pragnę zatytułować: „Od szkółki niedzielnej do przedszkola”, a będzie to krotka historia rozwoju przedszkola, które prowadzone przez siostry józefitki, już coraz lepiej funkcjonuje przy parafii św. Piusa X w Gamboma.
 
Pamiętam, kiedy przybyłem w listopadzie 2002 roku do Gamboma funkcjonowała od 3 lat parafialna szkoła: podstawowa i gimnazjum. Budynek gimnazjum był jeszcze na etapie konstrukcji dzięki pomocy DDM w Tarnowie. W tym samym czasie dzieci w wieku przedszkolnym były już otoczone opieką – na miarę możliwości. Każdą niedzielę po mszy św. siostry zapraszały do siebie rodziców i ich pociechy na krótkie spotkanie. Była to okazja do powtórzenia modlitw, nauczenia nowych piosenek. Z okazji świąt dzieci z tej szkółki dostawały również prezenty.
 
Od samego początku wiadomo było, że to nie wystarczy. Dlatego w 2003 roku, w porozumieniu z proboszczem parafii – ks. Józefem Korkiem, została udostępniona na ten cel parafialna sala, która wcześniej służyła grupie młodzieżowej. W ten sposób szkółka niedzielna posiadła już miejsce spotkań. W roku szkolnym 2004/2005 dzieci spotykały się 2 razy w tygodniu: w środę i niedzielę. W tym czasie grupa przedszkolaków liczyła około 30 osób. Było to wciąż na zasadzie początkowego przedszkola: bez konkretnego programu. Taki stan rzeczy istniał do roku szkolnego 2007/2008. W tym roku szkolnym zajęcia zaczęły odbywać się dwa razy w tygodniu: w poniedziałek i w czwartek, wciąż w tym samym miejscu, ale z wyznaczonym programem zajęć. Kolejną innowacją było również zakończenie roku szkolnego. Wszystkie dzieci z przedszkola uczestniczyły we mszy św. oraz przygotowały program artystyczny, przedstawiony wcześniej zaproszonym rodzicom oraz gościom. Z tej okazji przedszkolaki otrzymały różne prezenty, a rodzice Biblie dla dzieci. Atmosfera była miła i radosna również dlatego, że rodzice zostali poinformowani o zmianach, jakie miały nastąpić w kolejnym roku szkolnym.  
 
Rok 2008 – rok jubileuszowy dla nas misjonarzy pracujących w Kongo (35. rocznica obecności misjonarzy tarnowskich w tym kraju, 10 rocznica śmierci ks. Jana Czuby w Loulombo – uroczystości podkreślone obecnością w Kongo bpa Wiktora Skworca) – należy uznać za rok transformacji szkółki niedzielnej na przedszkole. Był to rok, w którym została utworzona druga grupa wiekowa przedszkolaków. Ponadto dzieci zaczęły przychodzić na swoje zajęcia trzy razy w tygodniu. Siostry, które były odpowiedzialne za pracę z dziećmi, realizowały wcześniej wyznaczony program edukacyjny. Zajęcia odbywały się w dawnej sali parafialnej, jak również w wyremontowanym magazynie. Przedszkolaki w roku szkolnym 2008/2009 uczestniczyły w cotygodniowej mszy szkolnej. W dwóch grupach wiekowych było 65 dzieci. Dzieci jak i rodzicie byli bardzo zadowoleni, dlatego prawie wszystkie sześciolatki zapisały się do pierwszej klasy parafialnej szkoły podstawowej.
 
Rok szkolny 2009/2010 przyniósł znowu modyfikacje. Rozpoczęcie roku szkolnego odbyło się 5 października. Wszystkie dzieci uczestniczyły we mszy św. Zajęcia w trzech grupach wiekowych nie mogły się jeszcze odbyć w przewidzianych do tego salach, ponieważ nowy budynek parafialny nie był jeszcze wykończony. Dlatego trzecia grupa przedszkolna zajęła tymczasowo werandę. W dniu 16 listopada 2009 roku po mszy św. odbyło się poświecenie wykończonych już sal. Radość była wielka do tego stopnia, że niektóre dzieci nie chciały opuścić budynku. W roku szkolnym 2009/2010 w naszym przedszkolu prowadzonym przez siostry józefitki było 85 dzieci, które miały zajęcia 3 razy w tygodniu. Nad wszystkim czuwała siostra Roberta Czarnik – dyrektorka również naszej parafialnej szkoły podstawowej i gimnazjum.  
 
W chwili obecnej nasze przedszkole jest jedynym funkcjonującym przedszkolem w okolicy tzn. powiecie. Dlatego budzi zainteresowanie rodziców i władz lokalnych, ale i również regionalnych. Na zakończenie roku szkolnego 2009/2010 otrzymaliśmy podwójny prezent. Dyrekcja szkoły oraz proboszcz parafii otrzymali list gratulacyjny od sekretarza konferencji episkopatu Kongo za całokształt wysiłków związanych z zaangażowaniem się w edukację katolicką w Kongo. Ponadto zakończenie roku szkolnego było dla nas wszystkich pracujących w szkole św. Józefa wielkim wydarzeniem ponieważ msza św. była sprawowana przez nuncjusza apostolskiego w Republice Konga, którym obecnie jest Polak. Wyrażam wielką wdzięczność tym wszystkim osobom, które zapoczątkowały i przy skromnych możliwościach i warunkach kontynuowały to wielkie dzieło tworzenia przedszkola: siostrom ze Zgromadzenia św. Józefa i księżom – moim poprzednikom: ks. Jozefowi Kordkowi i ks. Janowi Betlejowi. Słowa wdzięczności kieruję pod adresem DDM w Tarnowie, dzięki któremu otrzymałem na ten cel 37000 €, oraz wszystkim, którzy poprzez udział w akcji Kolędników Misyjnych 2009 swoją modlitwą i wsparciem materialnym przyszli nam z pomocą. Pamiętając słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, że „człowiek jest drogą Kościoła” zapewniam, że pomagając misjom uczestniczycie w wielkim dziele budowania Kościoła na całym świecie, a bardzo konkretnie, w budowaniu Kościoła w sercach małych Kongijczyków, korzystających już z edukacji katolickiej w parafialnym przedszkolu. 
 
Ks. Tomasz Kania
Republika Konga
Głoście Ewangelię 4(2010), s. 7-9