Strona główna
Artykuły
Biuletyn "Głoście Ewangelię"
Dom Formacji Misyjnej
Historia
Informacja
Kronika misyjna
Misjonarze diecezjalni
Misjonarze zakonni i świeccy
Misjonarze męczennicy
Księża tarnowscy na Wschodzie
Animacja i formacja misyjna
Szpital w Bagandou
Kleryckie Ognisko Misyjne
Kolędnicy misyjni
Wspomnienie o ks. Janie Czubie
Ofiarność i pomoc dla misji
Mungo Maboko

Ks. Jan Piotrowski

Loubomo, 11 lutego 1986 r.  

Drodzy Czytelnicy!  

Diecezja w Nkayi jest trzecią z kolei diecezją w Kongo, gdzie pracują księża z diecezji tarnowskiej.

Diecezja w Nkayi tworzy dopiero swoją historię, albowiem została erygowana przez papieża Jana Pawła II w 1983 r. Pierwszym jej biskupem został mianowany o. Ernest Kombo, jezuita kongijski, uprzednio kilkuletni proboszcz parafii św. Anny w Brazzaville. Sakrę biskupią przyjął w Rzymie 6 stycznia 1984 r. z rąk papieża Jana Pawła II.

Stolicą diecezji jest Nkayi, miasto liczące około 35 tysięcy mieszkańców. Kościół katedralny jest pod wezwaniem św. Ludwika II, uprzednio był to kościół parafialny. Warto nadmienić, że jest to największy kościół w diecezji .

Nkayi jest zwykłym miastem afrykańskim bez nowoczesnych konstrukcji i asfaltowych dróg. Posiada jednak lotnisko, kolej żelazną i cukrownią, która stanowi tu cały przemysł.  

Terytorialnie diecezja Nkayi obejmuje 3 regiony: Niani ze stolicą regionu Loulombo (około 60 tysięcy mieszkańców); Lekoumou ze stolicą regionu Subiti (około 15 tysięcy mieszkańców) oraz Bouenza z siedzibą w Fadingu (około 15 tysięcy mieszkańców).  

Obszar nowej diecezji wynosi 59.140 km2 (prawie 1/6 Polski) i jest zamieszkały przez 342 tysiące mieszkańców. Terytorialnie jest to jedna z najmniejszych diecezji w Kongo. Natomiast pod względem gospodarczym prezentuje się dosyć dobrze. Na około 900 km bieżących linii kolejowych, 550 km przechodzi przez terytorium diecezji: kierunek Brazzaville – Ponte Norie oraz Luombo – Mbinda (aż do granicy z Gabonem). Tu również znajduje się jedyna zapora wodna w Kongo na rzece Buenza.

Pod względem geograficznym jest jedną z najpiękniejszych części Konga. Górzysty teren z pasem gór Mayombe (około 700 m), zajmuje południową część diecezji, natomiast północna część pokryta jest tropikalnym lasem. Pod względem klimatycznym jest to prawdziwa oaza, zwłaszcza w okolicach Loubomo.

Pod względem organizacyjnym i personalnym stan diecezji na początku 1986 r. prezentuje się następująco: 14 misji (w tym dwie opuszczone od kilku lat), gdzie pracuje 23 kapłanów (w tym 8 księży kongijskich, 10 francuzów z kongregacji Ducha Świętego oraz 5 „Fidei donum” (tym 3 z Tarnowa).

Na terenie diecezji znajdują się dwa klasztory – męski OO. Benedyktynów w Bouensa oraz ss. wizytek w Loudima. Oprócz tego pracuje w diecezji 36 sióstr misjonarek z różnych kongregacji. W międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Brazzaville przygotowuje się do kapłaństwa 24 alumnów. Ponadto Małe Seminarium (na poziomie liceum) ma 21 uczniów.

Od początku swego istnienia diecezja wydaje swój biuletyn zatytułowany w języku kikongo „KINTUADI” – Jedność. Prezentuje on sprawy organizacyjne i duszpasterskie diecezji oraz refleksje teologiczne. Warto nadmienić, że druk odbywa się w drukarni diecezjalnej działającej tu od kilku miesięcy.

Taki jest oraz nowej diecezji (pomijając wszystkie inne problemy), która stanowi część młodego lokalnego Kościoła kongijskiego. Tu stawiamy pierwsze kroki w naszej pracy misyjnej. A więc: ks. Jan Kudłacz w Nkayi; ks. Marian Pazdan w Divénié (uprzednio 5 miesięcy w Loulombo ) oraz ks. Jan Piotrowski w Luobomo – St. Paul.

Prezentując ten krótki zarys dziejów diecezji w Nkayi myślę o jubileuszu 200- lecia naszej diecezji Tarnowskiej, która jest bogata w doświadczenia duszpasterskie, bogata w powołania i która ma swój udział w misyjnym dziele Kościoła, największy jak dotychczas, w przeciągu 200 lat swego istnienia.

Ufamy, że łaską Roku Jubileuszowego będą nowe powołania i nowy zapał misyjny.  

Ks. Jan Piotrowski
Kongo Brazzaville
Głoście Ewangelię 1-2 (1986), s. 35-37.